Zweden is gemolken

Zweden is gemolken

We liggen op dit moment verankerd in een grasveldje naast een aantal hectaren voederbieten. Slechts enkele kilometers van Ystad aan de Zweedse zuidkust.

Yes, dat betekent dat Zweden er bijna op zit. Morgenavond vertrekken we met de ferry naar Polen. Overmorgen vallen we dan in Swinesund (Swinousjce in het Pools meen ik) op de stoep.

Afgelopen anderhalve week waren wisselend qua succes, weer, hoofdhaar en techniek. Eén element dat stabiel was: het avondeten. U raadt het al. Macaroni met tonijn of hamreepjes, een uitje, paprika en olijven. Oh ja, en een beetje pesto. Een aantal fragmenten uit onze Zweden tour volgt nu.

Op een mooie ochtend roept Sarah: “Aah, aaah, waaahaaah. Oh neee! #&!€!#&!#&!#_##@@@. Bas help! Ik durf niet te kijken”.

Wat blijkt. Mijn lieftallige ega wilt s’ ochtends haar schoenen aan doen, maar eentje gaat niet lekker… er zit iets zachts en nats in…. En dan komt het moment dat je realiseert dat er een obese naaktslak in je schoen logeert. En dan heb je het even niet meer. Ik heb uiteindelijk de slak professioneel verwijderd en Sarah laten mediteren.

Op onze eerste dag in Zweden loopt de temperatuur eindelijk eens op boven de 20 graden. Tijd voor een kappertje denk ik. De bos stro op mijn hoofd broeit en jeukt namelijk. Maar waar vind je in het desolate Zweedse achterland een goede haar-architect? Nou nergens. Daarom hebben we Sarah uitgerust met mijn baardtrimmer annex tondeuse. Goed idee dacht ik. Sarah had er ook echt zin in.

Even later. “Saar, wat ben je in godsnaam aan het doen?”

“Ja er zit steeds haar in dat ding. Loopt ‘ie vast. Kan maar kleine stukjes doen.”

Even later krijgt kapper Sarah de slappe lach als ze eens goed naar mijn hoofd kijkt. “Oh sorry Bas, maar dit ziet er zo grappig uit.”. Ik strijk door mijn haar. Het voelt inderdaad alsof de kapper de slappe lach heeft gekregen tijdens het knippen (lees: harken). Ik maak me zorgen. De tondeuse heeft maar een kleine accu. Dadelijk moeten we in het volgende dorp ergens aankloppen met de vraag of we de tondeuse mogen opladen.

“Bas nou houd je hoofd eens stil! Je gaat steeds naar voren”. “Ja maar Saar dat moet ik bij de echte kapper altijd doen!”. “IK BEN GEEN KAPPER. Hoofd stil en mond dicht!”.

Dit gaat nog even zo door. Dan houdt het eindelijk op. “Zooo. Klaar. Zal ik even een spiegeltje pakken net zoals bij de echte kapper?”. Ik kijk in de spiegel. Nou niet slecht denk ik. Ik draai mijn hoofd. “Saar, wat de f* is dit?”. “Ohw oepsie een poezel. Vergeten. Hahaha. Maar over een week zie je daar toch niks meer van!”.

Etcetera. Etcetera. Uiteindelijk zeg ik met een knipoog: “Saar, stel dat wij ooit kinderen krijgen hé? Als jij het waagt om die ooit zelf te knippen…. dan laat ik je opsluiten”.

Het Zweedse achterland is mooi en veelal ongerept. Vervelend zijn de onontkoombare mini muggen. Knutten heten ze. Zo klein als een fruitvliegje, maar zo opereren in grote getalen. Zodra de wind gaat liggen dan gaan ze op je zitten. De prikjes jeuken licht en laten rode vlekjes achter. We pakken ons goed in. Toch blijft het irritant. Ze prikken ons alsnog rondom de ogen en oren.

We fietsen naar Goteborg aan de Oostkust om te ontsnappen aan de Knutten en om de knietjes te sparen. Goteborg ligt open. Het wegennet en de waterwegen aan de Noordkant worden verlegd. De omleidingen zijn een puzzeltocht. En dat in de stromende regen. We ontmoeten Stefan en Monica uit Duitsland. Ook zij zijn op zoek naar de goede weg.

We fietsen samen naar Varlberg (spreek uit: Vaaaaaaaaarboor) en camperen daar. De camping één dag eerder was dramatisch, deze is even slecht. Het zijn hele dorpen. Je moet een ticket pakken bij de receptie en wachten totdat je aan de beurt bent. De campingfabriek is ingericht voor gezinnen met campers. Wij staan met onze mini tentjes op een strookje gras pal naast de hoofdweg tegenover het douchegebouw. Je ziet de mensen denken: Wat zitten die gasten daar te doen? Uit het douchegebouw komt een dronken man geslenterd. Het is midsommerfest en blijkbaar moet je dan douchen met een blik Tuborg of Carlsberg. Tjsah. Ik vind het bizar dat we hiervoor bijna 50 euro moeten neertellen. Met onze Duitse buurtjes lachen we wat. De vorige dag mochten we bij hun in de cabin slapen. Ze hadden twee bedden over en het regende. Vanavond kletsen we wat over Maaskantje, Klasse-4 Schnitzels, Apfelstrudels, elanden, de Moezel en de rest.

De volgende ochtend nemen we afscheid en cruisen we weer naar het binnenland. We zijn klaar met de plofcampings en de woekerprijzen. Steek al die campers maar in je reet denk ik. Dan maar wat extra Knutten en zere knieëen.

De volgende drie dagen fietsen we door natuurgebieden. Het is mooi weer en we gaan als de brandweer. De kilometers schieten onder ons door. Ondanks factor 50 kleuren onze huidjes naar een geölied eikenhout. We fietsen bijna 300 kilometer over ‘rolling hills’, door schattige dorpjes en heel veel bos. Af en toe sjeezen we door een stad. Höör is er zo een. Op een aftands industrie-terrein staat trots vermeld dat de robotgräsklippare hier verkrijgbaar zijn. We moeten beide glimlachen. We kunnen het woord voor robotgrasmaaier toevoegen aan ons Zweeds vocabulaire.

Na een paar daagjes in het wild doen we weer een camping aan in Perstorp. Het is een minicamping die lijkt uitgestorven. Lijkt, want zodra ik een aantal deuren open trek van het gebouwtje, vallen er twee personen uit. Een Zweedse Indiër en zijn Duitse vriendin. Ze zijn aan het Netflixen op de grond van de vieze keukenvloer. Hij past op de camping in ruil voor een gratis plek. Ik vind het maar wazig. Even later komt de eigenaar langs in een oude volvo en trainingspak en een Japans jongetje naast ‘m. Dan komt nog iemand langs op een Zundap. Hij begint met mij te praten over Zlatan Ibrahimovic. Het is een gezellig maar rare bedoeling hier. Maar goed, zij vinden ons waarschijnlijk ook raar. Met onze fietsen en die strakke broekjes.

Nu staan dus een aantal dagen Polen op het programma. We hebben er zin in!

Toet loeter.


2 Replies to “Zweden is gemolken”

  1. Brrr die naaktslak, een ware nachtmerrie! Leuk verhaal weer. Ben trots op jullie, kanjers! En saar, kapper wel of niet toevoegen aan je CV?! Toet loeter en veel plezier in Polen. Kusje jullie zusje

  2. Hoi stoere kanjers, vooral Saar met haar naaktslak en Bas als stoere vent, de reddende engel. ha ha
    En Saartje ZEKER je kappers certificaat toevoegen aan je CV, je weet nooit waar het nog eens goed voor is !!!!!
    Veel plezier in Polen en tot het volgende verhaal.
    Dikke knuffel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.