Koninginnenrit

Koninginnenrit

We staan nu in de toeristinfo in het plaatsje Lom. Aan de rand van het nationaalpark Jotunheimen. De afgelopen twee dagen hebben we 180 kilometer afgelegd en 2800 hoogtemeters over de Golden Route 63. Met recht een Koninginnenrit.

Vol goede moed starten we in Andelsnes. We maken ons op voor de zeer bekende klim die Trollstigen heet. Het is een bergpas die tegen twee bergflanken aangeplakt zit en daarbij twee grote watervallen kruist. Als een soort zigzaggende knikkerbaan. Mooi staaltje wegenbouw.

Op weg naar de top maakt een Zwitsers stel zich zorgen om ons. Als we vertellen dat we dit wel vaker gedaan hebben, zijn ze er nog niet gerust op. Ze willen ons water en chocolade geven, maar wij wijzen naar onze tas vol met eten.

Ook zien we voor het eerst andere vakantiefietsers. Boven op de top komen we een Duitse jongen tegen. Zijn fiets schatten we op 50 kg. Voortassen, achtertassen, een grote kanozak achterop. En de hele Scandinavische autoroutegids, a 10 kg. Hij heeft net in de wasbak zijn ondergoed gewassen en hangt dit aan zijn stuur, zodat het kan drogen in de wind.

We dalen af door de sneeuw. Het gaat vlot en de benen voelen goed. We willen eigenlijk doorfietsen tot Geiranger, maar komen een wildkampeerplek tegen waar we niet langs kunnen fietsen. We slapen als roosjes.

We worden wakker met het helaas vertrouwde getik van de regen op het tentdoek. Na een trage start dalen we af naar Geiranger. We fietsen een soort kom in, zo steil is het. Helaas moeten we die kom ook weer uit. In de regen met onze regenkleding aan is dat geen pretje, er ontstaat een soort turks stoombad onder onze regenkleding. We duiken even een hotel in voor een kop koffie. Het stopt met regenen en we kunnen door. Het is een behoorlijke klim. Naast ons rijden er veel touringcars met japanners de berg. Daardoor is het soms even passen en meten.

Het is al 15 uur als we boven zijn. We willen eigenlijk naar Lom, 73 km verderop. De weg daalt constant een beetje, waardoor we lekker door kunnen fietsen. We stoppen onderweg om eten te koken. Daarna peddelen we weer door. Ondanks dat het vlot gaat, zijn we het intussen een beetje beu. Ik voel me net king Julian van Madagascar: ‘how long is this going to take?!?’.

Om 21 uur zijn we in Lom. Op de camping wacht ons een verrassing: in plaats van de bekende douche-hokjes hebben ze hier allemaal minibadkamers. Met warme douche, zónder muntjes, waar je zo lang als je wilt onder mag staan. En met sauna, maar die slaan we over. We hebben genoeg sauna in onze regenkleding gehad…


4 Replies to “Koninginnenrit”

    1. Hallo, wat leuk om van jullie te horen. We hebben maar 3 fjordenpaarden gezien. Gek genoeg wel heel veel ijslanders!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.