Reporting from Sunndalsøra

Reporting from Sunndalsøra

Daar zitten we dan. Aan het eind van de Sunndal fjord. Net buiten het trollenland. De eerste paar dagen en 230 kilometertjes zitten erop.

De natuur is fantastisch en even wennen. Het is juni maar het lijkt af en toe winter. Veel sneeuw boven de 900 meter en bevroren bergmeren. Het seizoen loopt echt een paar maandjes achter op het Nederlandse. Soms fietsen we met blote kuiten en dan weer ingepakt als Eskimos. En helaas heel (heul heul) veel regen. Hulde aan Goretex.

En dan het licht. Dat gaat hier dus niet uit. De interne klok heeft daar moeite mee. Maar er zijn ook voordelen. We kunnen lang doorfietsen (gisteren tot 21:00uur) en je hebt geen leeslampje nodig. Ook loopt de temperatuur soms op gedurende de nacht en ochtend.

Fietsend hebben we alles onder controle. We trappen de KMmetjes weg alsof we op de brommer zijn. Vergissen ons nergens in de route. Althans, dat is de bedoeling. Hier werken we nog aan. We zien het als een proces. We fietsen veel over onverharde binnenwegen. Deze zijn lekker rustig en bieden het mooiste uitzicht. We betalen hiervoor wel een pittig hoogteprofiel.

Geneeskundig zijn we allebei in topvorm. De billetjes huilen nog niet en de beentjes zijn soepel. Enig smetje is mijn anti-biotica kuur. Dat in combinatie met een beetje zon leidt tot iets van een pijnlijke zonallergische reactie op mijn vingers. Hierdoor kan ik de richtingscoefficient niet precies bepalen met wildplassen. Chef EHBO zegt dat het geen kwaad kan.

Morgen gaat de zon een beetje shinen. Dat is mooi want we gaan een fjord soldaat maken. Dat betekent 1200 meter klimmen naar de sneeuw en hopelijk een super uitzicht. In ieder geval een lekkere pan macaroni.


3 Replies to “Reporting from Sunndalsøra”

    1. Daar ging wat mis. Goed begin hebben jullie dus wel gemaakt. Succes morgen met de klim. En bas; succes met de richtingcoëfficient. Een pure noodzaak om het wildplassen tot een geslaagde missie te kunnen rekenen.
      Byeee xx

  1. hoi Sarah en Bas,
    Jullie hebben weer een groot aantal kilometers in de “benen”. Mooi om die foto’s te zien.
    Wat een prachtig landschap!
    Fijne rustdag een tot de volgende mail.
    Kees en Miek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.