Noa huus

Noa huus

We kunnen de voordeur al ruiken. Nog maar 400 kilometer te gaan en dan kunnen we weer koffie zoep’n uit de eigen automaat, de billen wassen onder onze Grohe Rainshower, met de luie ballen op de bank hangen en kijken naar het nieuwe seizoen van Better Call Saul op Netflix. En natuurlijk huilend onze mama’s in de armen vliegen. En huilend een gehaktbal speciaal van de Chineesjes naar binnen werken.

Lees meer Lees meer

De groene weg naar huis

De groene weg naar huis

We ruilen Ciao in voor Bonjour want we zijn in Frankrijk. Dat is even wennen boven op de Pic du Petit St. Bernard, het hoogste punt van de Sint Bernard pas die tevens dienst doet als grens. Tegemoetkomend fietsverkeer krijgt gewoon nog even Ciao van ons te horen.

Lees meer Lees meer

Vroem, vroem. Dwars door de Dolomiti!

Vroem, vroem. Dwars door de Dolomiti!

Via de veel te drukke Passo del Predil, die Bovec met Traviso verbindt, harken we de Italiaanse kant van de Julische Alpen (Alpi Giulia) binnen. We zeggen symbolisch doei tegen Slovenië door twee stuks verse Topfenkuchen te eten op de pashoogte. Het is weer een emotioneel momentje. De Kuchen is te lekker en veel te klein. De extra klim naar Mount Mangart laten we met pijn in ons hart links liggen. We zijn amper hersteld van de beklimmingen van de Bohinsjko en de Vrsic passen in de afgelopen dagen. Nu eerst maar eens bijslapen.

Lees meer Lees meer